“တပို႕တြဲေရာက္ ဒို႕ေျမကေလး”

“တပို႕တြဲေရာက္ ဒို႕ေျမကေလး”

8^th anniversary သို႕

ကမာၻ႕ၾကီး ေႏြးလာတာမို႕

ေအးမလို႕ ေဆာင္းေန႕ေတြဟာ

အရဲကိုးစြာနဲ႕ အပူရက္စက္

ျမင့္တက္လာတဲ့ ပင္လယ္ေရ

ကမ္းေျခကို အနမ္းၾကမ္း

ရမ္းကားတဲ့ မိုးေရေတြ

ေနရာတခ်ိဳ႕ကို ေမာင္ပိုင္စီး

အင္အားၾကီးရင္ ေခါင္းေမာ့

အေၾကာ့သား ႏွိပ္စက္ေနလိုက္တာ

ဖန္သားေပၚမွာ အထင္သား။

တပို႕တြဲေရာက္ ဒို႕ေျမေလးေပၚမွာ

ကမာၻ႕ေႏြးတာေလာက္ေတာ့ ပ်င္းေသး

ဒို႕ေတးကို သံၿပိဳင္ဟစ္

ဒို႕ေမတၲာေတြ အႏွံ႕ေ၀။

“အိုေအစစ္”ကို ဒို႕ဖန္ဆင္းၿပီးသား

“ပဲကုလားဟင္းနဲ႕ ငါးပိေထာင္း” အေပၚ

ဒိန္ခဲ မေက်ာ္ႏိုင္ေစ့ဖူးေဟ့။

ေကြ႕မသြားဖူး တည့္တည့္ပဲ

ၾကယ္ရဲ တို႕ရဲ႕ ခ်ီရာလမ္း

ပန္းေတြခင္းရင္ခင္း မခင္းခ်င္ေန။

          ခ်စ္ဖူး

            ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀/၁၁

၇ နွစ္ေျမာက္ေက်ာင္းနွစ္ပတ္လည္အမွတ္တရ

 

မနက္ေနျခည္၊ မလာမီမွာ

ေ၀သီ၀ါးတား၊ ခရီးသြားတဲ့ႏွင္း

ေဆာင္ၾကဥ္းလာတဲ့အသံေတြဟာ

စပီကာထဲက လာတာမဟုတ္ဖူး

ရင္ထဲလူးလြန္႕ေနတဲ့ပဲ့တင္သံေတြေလ။

ေ႐ွ႕ကသြားႏိုင္ေ႐ွ႕ကသြား

မေ႐ြ႕လ်ားႏုိင္တဲ့လူ……ကူ

တူတူသြားမယ္ဆိုလည္းျဖစ္တယ္ေပါ့”တဲ့

ေဆာင္းခုႏွစ္ေဆာင္းကိုျဖတ္

မုန္တိုင္းထဲမွာ မတ္မတ္ရပ္

ျခကပ္ေဘးလဲမမႈ

မိုးထုၾကီးလည္းမၿဖံဳ

ေမတၲာၿခံဳလို႕လံုတဲ့အိုေအစစ္

ခုႏွစ္ႏွစ္သားေက်ာင္းခန္းေလးမွာ

သႏၵိဌာန္ေတြ႐ွိတယ္။

သိဂၤါရေတြ႐ွိတယ္။

ပီတိေတြ႐ွိတယ္။

နားလည္မႈေတြ႐ွိတယ္။

ျပည္သူ႕နီတိေတြ႐ွိတယ္။

ၾကည့္တတ္သူတိုင္းအျမင္ပါ

ဒါေၾကာင့္ပဲ…ႏွင္းမံႈေၾကြတဲ့

ေဆာင္းေႏွာင္းရဲ႕ တေန႕မွာ

ေ႐ြ႕ေနတဲ့စကၠန္႕တံ

ျမန္လြန္းမွာေတာင္ စိုးမိရဲ႕။

                   ခ်စ္ဖူူး

              ၁၂၊ ၂၊ ၀၉

၂၀၁၁ - ႏုိင္ငံတကာ ဆရာမ်ားေန႕အတြက္ သ၀ဏ္လႊာ

၂၀၁၁ - ႏုိင္ငံတကာ ဆရာမ်ားေန႕အတြက္ သ၀ဏ္လႊာ

ဆရာဟာ

ေ႐ႊ႐ွာတဲ့စက္ၾကီးလား?

ဆရာဟာ

ျဗဟၼာၾကီးတဆူလား?

ဆရာဟာ

ဆံုးမစာထုတ္ စက္႐ံုၾကီးလား?

စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားရင္း…….

              ဆရာဆိုတာ

              တခါတခါ…..လက္မတေခ်ာင္း။

              တခါတခါ…..အိုးထိန္းစက္တစက္။

              တခါတခါ…..တူတေခ်ာင္း။

              တခါတခါ…..တံတားတစင္း။

              တခါတခါ…..ေစာင္တကြင္း။

              တခါတခါ…..ေရအိုးတလံုး။

              တခါတခါ…..ပိုးစံုးၾကဴးတေကာင္။

              တခါတခါ…..အုန္းမႈတ္တခြက္။

              တခါတခါ…..ဒါးတလက္။

ေသခ်ာဆံုးကေတာ့

ဆရာဆိုတာ

“ငါ” နဲ တဲ့သစ္ပင္တပင္……….

                   ျမင့္ဦးသစ္

              ၁၀-၂၂ စက္တင္ဘာ ၁၁

၁၃၇၂ ႏွစ္ပတ္လည္သ၀ဏ္

၁၃၇၂ ႏွစ္ပတ္လည္သ၀ဏ္

ႏွစ္တႏွစ္

သစ္သြားခဲ့ျပန္ၿပီ။

ပိေတာက္မပြင့္ဖူး။

သၾကၤန္မိုးမ႐ြာဖူး။

သၾကၤန္ေရမေအးဖူး။

ထန္းလ်က္ေတြမခ်ိဳဖူး။

အုန္းႏို႕ေတြမဆိမ့္ဖူး။

အေဟာင္းအျမင္းေတြအတိုင္းထဲမွာ

႐ိုင္းေနတာကေတာ့ ေနတေနထဲပဲ

ဆဲစီးယပ္-ေလးဆယ္။

ေလေျမေရမီး

တန္ခိုးၾကီးသတဲ့၊ သၾကၤန္စာရဲ႕ အဟိန္းအေဟာက္မွာ

ေနာက္ေကာက္က်သြားမွာလား- မင္း။

ပူေပ့ေစ႐ုန္းထ၊

ကိုယ္လုပ္ရမွာ ကိုယ္လုပ္၊

႐ႈပ္ေနတာေတြရေအာင္႐ွင္း၊

လူျဖစ္ရျခင္းကို ဂုဏ္ယူ

လူလိုစဥ္းစားတတ္ေအာင္က်င့္

အခြင့္ဆိုတာဖန္တည္းျခင္းပဲေလ

ေစာင့္ရင္းနဲ႕ ျမင့္ျမင့္ပ်ံ။

                   ခ်စ္ဖူး