ေမာင္ေဒါရဲ႕ အေတြးစည္ပိုင္း
မာလိုင္းယင္း စင္ကာပူရ
“တည္တည္ခန္႕ခန္႕ေတြ
ေရးစမ္းပါ အတီယဲရဲ႕၊ ခု တီယဲေရးတာေတြက ေနာက္ေတာက္ေတာက္ ေခ်ာ္ေတာ္ေတာ္နဲ႕။ နည္းနည္း
မဟုတ္ဖူး၊ အေတာ္ကို ေပါ့႐ႊတ္႐ႊတ္ျဖစ္ေနတယ္”ဟု ေမာင္ေဒါ၏ အငယ္ဆံုးအေဖ (အဲေလေယာင္လို႕)
အငယ္ဆံုး သားေတာ္ေမာင္က ေမာင္ေဒါအား ကလပ္စတာဗံုး ၾကဲသြား၏။
“ဆရာ့ဟာေတြ
ဖတ္ရတာကလဲဗ်ာ၊ ခက္ဆစ္အဘိဓါန္ပါ ႐ွာထားရမလို ျဖစ္ေနၿပီ”ဟု တပည့္အၾကီးစားတစ္ေကာင္က ေမာင္ေဒါစည္ပုိင္းကို
ရပ္ကြက္တီး၀ိုင္းက ဒရမ္အေပါက္ကို ေခါက္သလိုေခါက္၏။
“႐ွင္ကေတာ့
ဆရာမၾကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ေျပာသလို ဒူးနာတဲ့စာေတြ ေရးေနၿပီနဲ႕တူတယ္။ ငွင္း ငွင္း ငွင္း”ဟု
၀န္ၾကီးကေတာ္ မျဖစ္လိုက္ရေသာ ေမာင္ေဒါ၏ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္၏။
သူကလည္း ငယ္စဥ္က သူ႕ကို ပလိုပို႕စ္ (ဒက္ဂလိပ္လိုညွပ္ေျပာမွ ေခတ္မီတယ္ဆိုလို႕) လုပ္ဖူးသူအား
ျငင္းခဲ့မိၿပီးမွ ေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္မလာခဲ့ဘဲ ထိုငနဲကေလးက ဧရာမၾကီးျဖစ္သြား ေသာအခါ
ကိုယ့္ဖါသာ ရင္ထုမနာ ျဖစ္ေန႐ွာသည့္အတြက္ အေကာင္းျမင္ ေခါင္းေပါင္း ေပါင္းေနသူ ျဖစ္ပါ၏။
ေမာင္ေဒါ၏အမႊာ
ျမင့္ဦးသစ္(ခ)ခ်စ္ဖူးကလည္း ေမာင္ေဒါအား မၾကာခဏေဆာ္ပေလာ္တီး၏။ “ငေဒါရာ…..ေရးမဲ့ေရးရင္လဲ
သမိုင္းအေၾကာင္းေတြ ေရးစမ္းပါဟ……အနိမ့္ဆံုးေမာင္ေဒါ၏ ေမာင္ေဒါတို႕ ေမာင္ေဒါျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ
ကႏၲာရမ်ားတို႕ စသည္ျဖင့္ေပါ့။”
ေမာင္ေဒါ
အဓိပၸါယ္တစ္မ်ိဳး တည္းေဆာင္ေသာ- အေျဖကိုသာ ေျဖျဖစ္ခဲ့ပါ၏။ တစ္/ေမာင္ေဒါကား ေသးေသးေလး
ျဖစ္ပါ၏။ ႏွစ္/ေမာင္ေဒါသည္ စင္ေပၚမွာမေနတတ္ပါ….စသည္ျဖင့္ ေပါ့ေလ။
သို႕ညားေစ……ေဆာ္ၾက
ဆူၾကစသည္ “ဆ”ကိစၥေတြနဲ႕ၾကံဳရသည့္အခါ ေမာင္ေဒါလဲ “ၿဖံဳ” ပါ၏။ သည္အတြက္ အခုဒီအပတ္ေတာ့
ႏိုင္ၿခံဂါး အေၾကာင္းကေလး အနည္းအက်ဥ္း တို႕ခတ္လိုက္ပါအံ့။ (စကားခ်ီးကလည္း ႐ွည္လုိက္တာေနာ္……ဟိုဗဟု
ငနဲရဲ႕ အင္တာဗု က်ေနတာပဲ။) ကဲ တိုေတာ့မည္။
ေမာင္ေဒါ
စင္ကာပူရၿမိဳ႕ၾကီးသို႕ ေရာက္သြား၏။ ခရီးသြားကံကေလးကလည္းပါ- ဒကာေတာ္သား ေမာင္၀လံုးကလည္း
႐ွိလို႕ဆိုပါေတာ့၊ ကိုယ့္ဖါသာဆုိရင္ျဖင့္ ေ၀းပါေသးတယ္။ ေမာင္ေဒါ မေရာက္ဖူးေသးခင္က ထို
စိန ကၽြန္းခြဲကေလး အေၾကာင္းကို ၀ိတၲာရခ်ဲ႕ စကားမ်ားမ်ားစြာၾကားခဲ့ရသည္တို႕ကို အမွတ္ရလာပါ၏။
စင္ကာပူရတြင္
အၾကာၾကီးေနခဲ့ဖူးသည့္ ေမာင္ေဒါ၏ အသိသံအရာ႐ွိေဟာင္းၾကီးတစ္ဦး၏ အဆို၊ “စင္ကာပူၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို
ေမႊးေနတာပဲ ကိုေဒါေရ႕” ပါတဲ့……။
ေနာက္တစ္ခု။
“စင္ကာပူမွာ တရားဥပေဒက အေတာ္စိုးမိုးတာဗ်၊ လမ္းေလွ်ာက္ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ ဒဏ္႐ိုက္တယ္။
အမိႈက္ပစ္ရင္ ဒဏ္႐ိုက္တယ္။ တကၠစီဌားရင္ေတာင္ ျဖတ္ငွားလို႕မရဖူး၊ တကၠစီစတင္းမွာ တန္းစီၿပီးေစာင့္ငွားရတယ္။
စနစ္က်တယ္ဦးရဲ႕။” ဒါက စင္ကာပူရမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ျပန္လာသည့္ ခၽြတ္တား တစ္ေယာက္၏ စကား။
ေနာက္တစ္ခု။
“စင္ကာပူတိုးတက္လာတာဟာ မဲန္တာမင္နစ္စင္တာၾကီးျဖစ္တဲ့ လီကြမ္းယူ” ေၾကာင့္ပါပဲ။ “ဒို႕ဟာ
ျမန္မာျပည္ကိုမီဖို႕ ၁၀ႏွစ္ေလာက္လုပ္ၾကရမယ္လို႕ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္ေလာက္က သူေျပာခဲ့တယ္။ အခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗမာျပည္က စင္ကာပူ အေနာက္က ႏွစ္သံုးေလးဆယ္စာေလာက္ ျပဳတ္က်န္ေနခဲ့ၿပီ”
ဒါက စင္ကာပူရျပန္ ကၽြႏု္ပ္တို႕ စာေရး ဆရာတေယာက္၏စကား။
စင္ကာပူမွာ
အကုန္လံုးေလာက္နီးနီး စမတ္ကတ္စနစ္ၾကီးပဲ ဆရာရဲ႕၊ အမ္အာတီ (ၿမိဳ႕ပတ္ရထား)စီးစီး၊ ဘတ္စ္ကားစီးစီး
ကတ္နဲ႕ပဲစီးရတယ္။ ပိုက္ဆံထုတ္ခ်င္ရင္လည္း ေအတီအမ္က ေနရာအႏွံ႕ ႐ွိတယ္၊ ကတ္နဲ႕ပဲ၊ အခန္းတံခါးေသာ့ေတြ၊
ဓါတ္ေလွကားေတြမွာလဲ ကတ္သံုးရတာပဲ၊ အဲဒီေတာ့ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပတာေပါ့ဆရာရယ္။ ဥယ်ာဥ္ေတြ၊
ပန္းျခံေတြ၊ ကမ္းနားေတြကလဲ လွမွ လွဆရာရဲ႕၊ တကဲ့ တာ၀တိန္သာပါပဲ။ ဒါက ေမာင္ေဒါ တပည့္တစ္ေယာက္၏
ရင္ဖြင့္သံ။
ကမာၻၾကီးက
ေမာင္ေဒါတို႕ အမိေျမျဖစ္၏။ သည္အတြက္ ကမာၻ၏ မည္သည့္အစိတ္အပိုင္းကေကာင္းၿပီး မည္သည့္
အပိုင္းက မေကာင္း ဆိုသည္မွာ ေမာင္ေဒါတို႕ ကိစၥျဖစ္၏။ မေကာင္းသည့္ေနရာေတြအတြက္ ႏွလံုးစိတ္၀မ္း
မၿငိမ္းခ်မ္းျဖစ္ရ သကဲ့သုိ႕ ေကာင္းေနေသာ ေနရာေတြ အတြက္လည္း မုဒိတာပြားရပါ၏။
သုိ႕မို႕ေၾကာင့္
စင္ကာပူရၾကီးေကာင္းသည္၊ လွသည္ဆိုသည့္ကိစၥအတြက္ ေမာင္ေဒါ မုဒိတာေတြ အဖတ္လုိက္ အထပ္လိုက္ပြားပါ၏။
သို႕ေသာ္- ၾကက္တူေ႐ြးကေတာ္ေတာ္ မယ္ေဘာ္ကကဲေနၾကသည့္ ေမာင္ေဒါတို႕ သာကီ၀င္ ဘားမင္းၾကီးငယ္
႐ြယ္လတ္ေတြကိုေတာ့ ေမာင္ေဒါ မဆိုစေလာက္ ခ်ဥ္မိပါ၏။ “သင္းတို႕ေျပာသေလာက္လည္းမဟုတ္ေသး”ဟု
စဥ္းစားမိ၏။ ေမာင္ေဒါအေတြးစည္ပိုင္းကလဲ ေမွာက္လို႕ေမွာက္၊ လွန္လို႕လွန္၊ ေစာင္းလို႕ေစာင္း၊
တည့္လို႕တည့္၍ ရေပသကိုး။
ဒါနဲ႕ပဲ
သူ႐ို႕ေတြေျပာတာကို အေသအခ်ာေစ့ငုၾကည့္ဖို႕ ေမာင္ေဒါစီစဥ္လုိက္ပါ၏။ တစ္ၿမိဳ႕လံုးက ေရေမႊး
ဆြတ္ထားသည္ ဟူေသာ အဆိုကိုစိစစ္ရန္ ျပည္သူ႕ကုိယ္စားလည္မ်ားထံခ်ျပ (အဲေလေယာင္လို႕) တသီးပုဂၢလပဲ
ေမာင္ေဒါ အနံ႕ခံၾကည့္ပါ၏။ ေမာင္ေဒါရေသာ္အနံ႕ကား ဂၽြားေရေမႊးနံ႕မဟုတ္ပါ။ စိနေခါက္ဆြဲဆိုင္
အနံ႕သာျဖစ္ပါ၏။
ေအာခ်ပ္လမ္း၊
ကလပ္ကီးလမ္း၊ ဆီရန္ဂြန္းလမ္း၊ ဘာညာကိြကြလမ္းေတြတုိင္းလိုလိုမွာ ေခါက္ဆြဲဆိုင္နံ႕သာ
ရပါ၏။ ေမႊးလွခ်ည့္ဆိုေသာ အမ္အာရ္တီရထားႏွင့္ ဘတ္စ္ကားေတြကလည္း သူလိုငါလို က်ဳပ္တို႕
အနံ႕မ်ိဳးပဲျဖစ္ပါ၏။ က်ဳပ္တို႕ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားႏွင့္ မဟာ မထသ ကားေတြလို႕ေတာ့ သိပ္မၾကပ္လွဘူးေပါ့
ခင္ဗ်ား။ တကၠစီေတြ ေကာင္းပါ၏။ မာစီးဒီး တကၠစီ၊ ခ႐ိုက္စလာ တကၠစီေတြပင္ ႐ွိပါ၏။ ငွဲ ငွဲ၊ အနံ႕ကေတာ့ က်ဳပ္ျခံထဲေလာက္ မသင္းတာ အမွန္၊
ဒါကတစ္ခ်က္။
ေနာက္တစ္ခုကို
ေလ့လာဖို႕ တည္းခိုေနသည့္ “ထရဲဗယ္လ္အမ္” ေဟာ္တယ္ခၽြတ္တားကေလးမွ စင္ကာပူ စံေတာ္ခ်ိန္
နံနက္ ငါးနာရီခြဲတြင္ “စင္ကာပူရေခ်ာင္း” ေဘးတေၾကာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ပါ၏။ ေပ်ာ္ပြဲစား႐ံုတစ္ခုက
ေပပဲလား၊ ဒိုမီႏိုကလပ္တစ္ခုကေပ ပဲလား မဆိုႏိုင္ ယိုင္တီးယိုင္ထိုးမူးၿပီး ထြက္လာၾကေသာ
ခပ္ငယ္ငယ္အတြဲ သံုးတြဲကို ေတြ႕ပါ၏။ ကိုရီးယားစတုိင္ ကုန္းပိုးၿပီး ေပါင္ရင္း အထိတိုေသာ
ေဘာင္းဘီ၀တ္ခ်ာတိတ္မကေလး သံုးဦးသည္ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းေပၚ၌ “လြတ္လပ္စြာ” ေအာ္ဟစ္ျမဴးတူး
ေနသည္ကို ေတြ႕ရပါ၏။ စင္ကာပူရပါလီမန္မွ အထက္စီးရပါတီ အဲလ္ဒီပီ၏ အမတ္ေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္
မည္သို႕ပတ္သက္ေနသည္လည္း ေမာင္ေဒါ မသိ၊ တစ္ခုခုေတာ့ ဟာေနသလုိပင္။
ေမာင္ေဒါတည္း
ေနသည္က ေဟာ္တယ္ဇံု ျဖစ္ေလရာ မနက္လင္းစတြင္ အမိႈက္ပံုးထဲ မထည့္ေသာ အမိႈက္မ်ား၊ ပုလင္းခြံမ်ား၊
ဘီယာဗူးခြံမ်ား (ျမန္မာဘီယာကေလး ႏွစ္ဗူးေတာင္ပါေသး) စကၠဴစုတ္မ်ား၊ ေမာင္ေဒါမ်က္ေစ့ႏွင့္
တပ္လည္းတပ္၊ အပ္လည္း အပ္ျမင္ခဲ့ပါ၏။ (ဗီဒီယိုေတာင္ ႐ိုက္ယူခဲ့ပါေသး၏။)
(ဤေနရာ၌
လက္ေကာက္၀တ္အဆစ္မွ အ႐ိုးအတက္ေၾကာင့္နာသျဖင့္ ေရးေနတာကို ခဏနားရပါ၏။ အာ႐ံုဆက္တုိက္မျဖစ္
သည့္အတြက္ စာဖတ္သူ နားလည္ေပးဖို႕ ေမာင္ေဒါ “ခ်ိဳးခ်ိဳးညီ” ေတာင္းပန္ပါ၏။)
ေမာင္ေဒါတို႕ႏုိင္ငံႏွင့္
ယွဥ္လွ်င္ ဂ်င္ကလပ္ကေလးမွ်သာ ျဖစ္ေသာစင္ကာပူရ။ ေသာက္ေရ ကိုယ္ပိုင္မ႐ွိ၍ မေလး႐ွားက ၀ယ္ရေသာ
စင္ကာပူ၊ ေရဆိုးကိုျပန္ခ်က္ၿပီး ေရေကာင္း ဖန္တီး၊ ဂိုေခ်ာက္ေတာင္ ကိုယ္တိုင္ “ေသာက္ျပ”
ေနရေသာ စင္ကာပူရ။ မိမိတို႕၏ စိနအစဥ္အလာႏွင့္ အိႏၵိယ အစဥ္အလာတို႕အား ေဘာင္းဘီတို၀တ္ၿပီး
“အေမရိကံႏိုက္စ္” လုပ္လိုက္ျခင္းျဖင့္ စြန္႕လႊတ္ လိုက္ရေသာ စင္ကာပူရ။ “စင္ကာပူရီယံ
အမ်ိဳးသားမ်ား” ျဖစ္ရန္ အဂၤလိပ္ စကားကို “လား”ထည့္ေျပာၿပီး ငွက္ေပ်ာသီးလို အျပင္၀ါ၊
အတြင္းျဖဴ ျဖစ္ေနေသာ စင္ကာပူရ။
ခ်ဳပ္ရလွ်င္
“စင္ကာပူရ” ကားေမာင္ေဒါတို႕ မုဒိတာပြားေပးႏိုင္ေပမင့္ အတုခိုးနည္းယူစဖြယ္ မဟုတ္ေသးသည္ကေတာ့
ေမာင္ေဒါမ်က္ေတြ႕။
ဗညားဂ်မ္းေဒါ (ကြမ္းျခံကုန္း)
