Saturday, December 15, 2012

နုိင္ငံေရးကင္းရွင္းေၾကာင္း

ေမာင္ေဒါရဲ႕ အေတြးစည္ပိုင္း
ႏုိင္ငံေရး ကင္း႐ွင္းေၾကာင္း
                   တရံေရာသ၌ (တရံေရာအခါ+တေန႕သ၌) က်ဳပ္ေမာင္ေဒါသည္ က်ဳပ္၏ေလဒီႀကီး ထင္ရာျမင္ရာေတြ စပ္ထည့္ၿပီး ေက်ာင္းထားေသာ “ထမင္းေၾကာ္” ဆိုသည့္ ၫိဳတိုတို မဲတဲတဲ ထမင္းကို ေမာနင္းဘလိတ္ဖတ္အျဖစ္ သံုးေဆာင္ၿပီး သကာလ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ထက္ မေအာက္ဟု ကိုယ့္ဖာသာ ကင္ပြန္းတပ္ထားေသာ ေက်ာင္းစုတ္ ေက်ာင္းျပတ္ကေလး၏ ေကာ္ရီဒါတြင္ ခ်ခင္းထားေပသည့္ ကုလားထိုင္လက္တဖက္က်ိဳးေပၚ၌ ထိုင္ေနေလ၏။ ထိုင္ေန ရင္းက ေမာင္ေဒါ၏ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္စတိုင္ျဖစ္ေသာ ျမင္းကသားေဆးတံကို ႐ွဴဖြာလ်က္ အေတြးစည္ပိုင္းအား လႈပ္ခါဆန္႕ ႀကံဳ႕လ်က္႐ွိ၏။ “ေတြးေနျခင္းသည္ အလြန္လွ်င္ အကုသိုလ္ကင္းေပ၏တမံု႕” ဟု နားလည္ခံယူ ရင္မွာ ေတြးလိုက္ထား သျဖင့္ ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ ေဆးတံတ႐ႈိက္၊ မီးခိုး၀ိုက္ေ၀့ေနရျခင္းကို ေမာင္ေဒါ ႏွစ္ၿခိဳက္႐ံုမက သံုးၿခိဳက္ ေလးၿခိဳက္ပါ ျဖစ္ပါ၏။
                   ယင္း အခုိက္အတန္႕ကေလး၌ပင္ က်ဳပ္၏သက္ေတာ္ေစာင့္ေခြးႀကီး “ေမာင္ဘား”သည္ အလြန္လွ်င္ က်ယ္ေလာင္လွစြာ ေဟာင္ျခင္းအမႈကို ျပဳေလ၏။ သည္ေကာင္ေမာင္ဘား ေတာ္သလင္းသံေပးျခင္းေတာ့ မဟုတ္တန္ရာ၊ ဧကႏၱလူစိမ္းတဦးကို ႀကိဳဆိုသည္သာျဖစ္အ့ံဟု ေတြးမိသျဖင့္ ကို္ယ္ဘယ္လိုမွ မလုပ္ခ်င္ေသာ္လဲ ကိုယ္ေနာက္ေဖးေပါက္ ကို ပိတ္ဆို႕ကာရံခံလိုက္ရသျဖင့္ ကဗ်ာကယာျပင္ဆင္လိုက္ရေသာ အိမ္ေ႐ွ႕ၿခံေပါက္ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ မမီတမီတံခါး ကို ၾကည့္လိုက္ရ၏။ . . . ေမာင္ေဒါ၏ တပည့္လည္းျဖစ္ တခါတရံ ဆရာလည္းျဖစ္ေသာ ငတိတစ္ေပြကိုေတြ႕လိုက္၏။ ယင္းသူကား “ေလာက သစၥာ”ဟု ေမာင္ေဒါ အမည္ေပးထားေသာ ပုဂၢိဳလ္ကေလး။
                   “ထိုင္ေဟ့” ဟု အဘိယာစကျပဳၿပီးသည္ႏွင့္ “ေလာကသစၥာ”၏ ထံုးစံအတိုင္း “အာလႊတ္”သည့္ အမႈ ျပဳျခင္းကို ေမာင္ေဒါ နားေထာင္ရပါေလ၏။ တခါတရံမူ နားသည္ “ေထာင္”မေနပဲ “လဲ”ေနေသာ္ ေကာင္းစြာဟုလည္း ေတြးမိပါ၏။ ေမာင္ေဒါ၏ “ဘာသာစကား”မဟုတ္ေသာ ႐ွရာပိုဗာ၏ ႐ိုက္ခ်က္မ်ားအေၾကာင္း၊ စပိန္ကလူလြန္မသား ကေလး၏ ႏြားတိုက္ပြဲႏွင့္ ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲ အေၾကာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးၿပိဳင္ပဲြတြင္ အႏုိင္ရသူကဖြင့္သည့္ ႐ွန္ပိန္ပုလင္း အေၾကာင္း၊ ဥေရာပတိရစာၦန္႐ံုတ႐ံုက ပင္ဒါ၀က္၀ံမ မ်ိဳးစပ္ျခင္းအေၾကာင္း၊ ႐ိုေဘာ့တစ္နည္းပညာျဖင့္ ေဟာ္တယ္မွာ စားပြဲထိုးေတာ့မည့္အေၾကာင္း ေတာေတာင္ေရေျမ . . . ဒီပါေဗြေတြကို နားေထာင္ရပါ၏။
                   “ဟဲ့ေကာင္ရဲ႕ . . . ေနပါဦးဟာ . . . နင္အခုလာရင္းအေၾကာင္းက”
                   “ေျပာပါ့မယ္ ဆရာေဒါရဲ႕ . . . ဟိုဟာေလ . . .က်ေနာ္ အခုအလုပ္ေလွ်ာက္ေတာ့ အလုပ္က “ႏုိင္ငံ ေရးကင္း႐ွင္းေၾကာင္း” ေထာက္ခံစာေတာင္းလို႕ အဲဒါ . . . ဆရာ့ဆီက . . . ”
                   “ ေဟ . . . နင္က ငါ့ကို ေထာက္ခံစာ ထုတ္လုပ္ေရးစက္႐ံုႀကီး ေအာက္ေမ့ေနလို႕လား နင့္ကို ႏုိင္ငံေရး ကင္း႐ွင္းေၾကာင္း ေထာက္ခံစာေတာင္းတဲ့ ငနဲက ဘယ္ေဒ၀ါဘယ္အမ်ိဳးက ဘယ္သူခိုးေပတံုးလဟဲ့. . . လင္းစမ္း”
                   “အတင္ရခက္ပါသေနာ္ . . . သံလ်က္ေတာ္ယူသည့္ သူခိုးကိုလ . . . ဘယ္အမ်ိဳးဘယ္အႏြယ္ တကယ္ ရင္ဖြင့္ရင္ျဖင့္ . . . အံမယ္မင္း . . . ဆရာေဒါရဲ႕”
                   “ေတာ္စမ္းကြာ . . . မင္းမလင္းရင္ ငါပဲလင္းေတာ့မယ္။ ဒို႕ႏုိင္ငံမွာ “ႏုိင္ငံေရး” ဆိုတဲ့စကားလံုးကို ေၾကာက္ျခင္းႀကီး အပါးတစ္ရာနဲ႕ ေၾကာက္ေနေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရတာ ၾကာပါေပကာဟဲ့၊ တကယ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ လူသားရဲ႕ဖြားဘက္ေတာ္ပဲ ေပလဟ။ လူေတြရဲ႕ တြတ္တီးကိစၥ၊ အဖံုးအကာကိစၥ၊ ေနပူႀကဲႀကဲ၀က္သိုက္တဲကိစၥေတြဟာ ႏုိင္ငံေရးပဲကြ၊ သိၾကားမင္းရဲ႕ မယားေခါင္ႀကီး ထမိန္ေတာ္မျပည့္စံုတာ၊ မားကိုစ္ရဲ႕ မိန္းမ အီမဲလ္ဒါ- ဖိနပ္အရံေပါင္း သိန္း နဲ႕ခ်ီ႐ွိတာ၊ မာတလိရဲ႕ သမီးမဂၤလာေဆာင္မွာ ကားေသာ့မ်ားစြာ လက္ဖြဲ႕တာ၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္က ေျမႀကီးေတြ ေပြးစံု႕သြားလို႕ ခ်က္ႀကီးတို႕တေတြ အိမ္မ႐ွိေတာ့တာ၊ ၀ိသုႀကံဳရဲ႕ ႏွစ္၀မ္းကြဲေယာက္ဖ၊ ကၽြန္းပင္ေတြကို မီးဆိုက္မယ္ဆို ၿပီး တာ၀တိန္သာကို တိတ္တိတ္ကေလး တီအီးကားနဲ႕ပို႕တာ၊ ခ႐ိုနီေရျမင္းႀကီး ပါးစပ္ပိုပိုၿပဲလာလို႕ ပလတ္စတာ ကပ္ထားရတာ . . . ဒါေတြကအစ နင့္အိမ္ေနာက္ေဖးက ဆန္အိုးထဲမွာ ဆန္ျပတ္ျပတ္သြားတာ၊ အာလူးတစ္လံုးကို ဖြတ္ကလိ ဒဂၤါးမ်ားစြာနဲ႕ ၀ယ္ယူေနရတာ၊ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုး သိန္းသံုးဆယ္ကေန ႏွစ္သိန္းျဖစ္သြားတာ၊ မျဖစ္ၾကပါနဲ႕၊ မလုပ္ၾကပါနဲ႕ဆိုၿပီး ဖ်င္ေပးရတဲ့ မင္းႀကီးေဒၚနဲ႕ မင္းပေထြး ရန္ပြဲမွာ လက္ဦးေအာင္ ျပန္ျပန္ေဆာ္ေနၾကတာ၊ မင္းေနာက္ ေဖးအိမ္သာထဲက . အဖိုးတန္လူ႕စြန္႕ပစ္ပစၥည္းေတြက ဇီ၀ဓါတ္ေငြ႕ထြက္တယ္ဆိုလို႕ ကိုယ္ေခ်းကိုယ္ျပန္ပိုက္ေထြးေနရ တာ- ဒါေတြအဆံုး ႏိုင္ငံေရးခ်ည္းပဲေပါ့ကြ၊ ႏုိင္ငံေရးနဲ႕မင္း၊ ကင္းေနၿပီဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခုခုမွားေနၿပီ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ မင္းရဲ႕မႏုႆတၱ ဘာ၀ဟာ လံုးခ်ာလည္ေနၿပီဆိုတာပဲ ေကာင္ေလးရ’
                   “ဆရာေဒါကလဲ . . . ဟိုခါေတာ္မီ ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးေလစီးေၾကာင္း လႊတ္ေနတာက်ေနတာပဲ . . . တပည့္ႀကီး “ေမာင္ေလးသစ္”လဲ ဒီေလာက္ေတာ့သိပါတယ္။” သိတာမွ သိ . . . သိ . . . သိ . . .သိနဲ႕ ေတာင္ေနေသး” “ဟဲ့ . . . ေသာက္ကဇေကာင္. .  နင္သိတယ္ဆိုရင္ နင့္ေမဂလိန္းမို႕ အဲဒီႏုိင္ငံေရးကင္း႐ွင္းေၾကာင္းႀကီး ငါ့ဆီယူလာရတာ တံုးဟ။ အဲဒီ အသံုးအႏႈန္းဟာ အ႐ူးေထာင္ထြက္ေတြရဲ႕ ေလပုန္းျမဴးသံပဲဟဲ့”
‘ဂလိုဆိုေတာ့ ဆရာေဒါက တပည့္ႀကီးကို ႏိုင္ငံေရးကင္း႐ွင္းေၾကာင္း မေထာက္ခံႏုိင္ဖူးေပါ့’
“ဟေကာင္ရ . . . မန္းေလၿပဲေလပါ့လား၊ နင္အခုလို “ႏုိင္ငံေရးကင္း႐ွင္းေၾကာင္း ေထာက္ခံခိုင္း”ေနတာကိုက ႏုိင္ငံေရးပဲ ဟ . . . ငနာေလးရဲ႕”
“ဟဲ့ေကာင္ . . . နင့္ဥစၥာကလဲ . . . လႈပ္ေလ . . ၀င္ေလ ျဖစ္ေနမင့္ကပဲ . . . အိမ္း ႏုိင္ငံေရး သတၱ၀ါျဖစ္တယ္ဆိုတာနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးပါတီ၀င္လို႕ေတာ့ ေျပာလို႕မရဖူးဟဲ့။ ႏုိင္ငံေရးပါတီ အျဖဴ၊ အနီ၊ အ၀ါ၊ အစိမ္း တစ္ခုခုထဲကို ၀င္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးကို တက္တက္ၾကြၾကြ လႈပ္႐ွားေဆာင္႐ြက္သူကိုမွသာ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၀င္လို႕ ဆိုရမွာလဟဲ့။ ႏုိင္ငံေရးပါတီ၀င္တိုင္းကို ႏိုင္ငံေရး သမားလို႕ေခၚႏုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံေရးသတၱ၀ါတိုင္းဟာေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီ၀င္ ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မွာေပါ့”
                   “႐ွႈင္းပါၿပီဆရာေဒါ . . . ရေကာက္ဟထိုးငသတ္၀စၥႏွစ္လံုးေပါက္ ႐ွင္းပါၿပီ၊ အဲဂလိုဆိုရင္ “အမ်ိဳးသားႏုိင္ ငံေရး”ဆိုၿပီး ခဏခဏေျပာသံၾကားရတာကေကာ ဘယ္လိုေတြးယူပါ့မလဲ ဆရာေဒါ”
“အဲဒါကေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေနတာ ကိုယ္ဖာသာ ဘာမွန္းမေသခ်ာလို႕ေသာ္၎ ဒါမွမဟုတ္။ ကိုယ္လုပ္ေနတာကို တစ္စံုတရာဖံုးကြယ္ထားလို၍သေသာ္၎ ကမၺည္းတပ္ၾကတဲ့ “၀ဲစားေလာက္ကိုက္” စကားလံုးတစ္လုံးပဲဟ။ အမ်ိဳးသား တရပ္အတြက္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီအမည္ခံခ်င္ခံ မခံခ်င္ေန၊ အစုအေ၀းတစ္ရပ္႐ွိလာရတယ္။ အစုအေ၀းဆိုတာ ပါတီပဲ။ ႏုိင္ငံေရးကို တစ္ေယာက္ထဲ ေဆာင္႐ြက္လို႕မွ မရတာပဲ။ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာက အျဖဴထည္သက္ သက္ပဲ ငါ့ေကာင္ရ၊ ႏုိင္ငံေရးကို “ညစ္ပတ္”သလိုလို၊ လူ႐ႈပ္လူေပြေတြရဲ႕ ခိုလႈံရာလိုလို အေျပာခံရတာက ႏုိင္ငံေရးဗန္းျပ ၿပီး အေရာင္းဆိုးၾကတဲ့ ငို႕ဘေတြ(ငါ့ဘို႕ေတြ)၊ အခ်ိန္တစ္ခုတိုင္း အေရာင္ေျပာင္းတတ္တဲ့ ပုတ္သင္ၫိဳေတြ၊ ဟိုေပါင္ေျပး ကပ္၊ ဒီေပါင္ေျပးကပ္တတ္တဲ့ ဆိတ္လေစ့ေတြ၊ ဆီအိုးထဲက်လို႕ အေရာင္ေျပာင္းေနတဲ့ ေျမေခြးေတြေၾကာင့္ ‘ႏုိင္ငံေရး’ဟာ ႐ုပ္ဖ်က္ခံေနရတာပဲ။”
“ဆရာေဒါက ဒါေတာ့ တပည့္ႀကီးကိုပါ ႏွိပ္ကြပ္လိုက္တာေပါ့ေလ”
“မရည္႐ြယ္ပါဖူးေမာင္ရာ . . ငါက ဒါးမကို ဓိ႒ာန္ၿပီးေျပာတာပါ။ အဲေလဓမၼဒိ႒ာန္ပဲဆိုလိုတာပါ။”
                   “ေမာင္ေဒါက ခပ္ခ်ဥ္ခ်ဥ္႐ွိသည္ႏွင့္ သြန္လိုက္ေသာ အႏွာစကားေတြေၾကာင့္ ေလာကသစၥာ၊ ေမာင္ ေတာက္တာလဲ စိတ္ညစ္ညဴးသြားဟန္တူပါ၏။ ေမာင္ေဒါ၌ ေျပာစရာေတြ က်န္ေသးေသာ္လဲ ထိုမွ်ေခၽြလိုက္လွ်င္ပင္ သင္းကေလးလည္း အေတာ္အတန္ ႐ွင္းလင္းသြားေလာက္ေပ၏တကားဟု ယူဆမိ၏။ သည့္ေနာက္ ေဆးတံကိုခ်ထားၿပီး သူမ်ား အလကား လက္ေဆာင္ေပးသျဖင့္ ရထားသည့္ က်ဴးဘား ေဆးျပင္းလိပ္ ကိုဟီးဘားကို မီးၫွိ႐ွဴဖြာၿပီး သကာလ ေမာင္ေဒါ၏ စည္ပိုင္းၿငိမ္သြားေအာင္ ေကာ္ကုလားထိုင္ လက္တစ္ဘက္က်ိဳးအေပၚ၌ ေက်ာမွီလ်က္ေနလိုက္ေလ၏။”
(မွတ္ခ်က္) အကယ္၍ သင္စာဖတ္သူက က်ဳပ္ေမာင္ေဒါ၏ အဆိုစကားမ်ာကို တစံုတရာျပန္လည္ေျပာဆိုေ၀ဘန္ဖြယ္ ႐ွိလာပါက ေမာင္ေဒါထံသို႕ ဤဂ်ာနယ္မွတဆင့္ စာေရးႏုိင္ပါေၾကာင္းကိုလည္း တစ္ဆက္ထဲမွာပင္ ေက်လည္းေက် နပ္လည္းနပ္စြာ ေျပာဆိုလိုပါ၏။ ေမာင္ေဒါနားလည္သလို ‘ဖြင့္’ လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ရာ၊ ႏိုင္ငံေရးသုထမိန္မ်ား၊ ငါ့ထမိန္မ်ား (အဲေလ) သုခမိန္မ်ားက မွားသည္ထင္လွ်င္လည္း ျပင္ေပးေစဟူလို။  
                                                                                                               ဗညားဂ်မ္းေဒါ (ကြမ္းၿခံကုန္း)

ရီယို၂၀


ေမာင္ေဒါရဲ႕ အေတြးစည္ပိုင္း
ရီယို + ၂၀ ႏွင့္ သတင္းဆိုတာ
                အင္တာနက္ဆိုလား၊ အင္တာျဖဴဆိုလား အဲဒါႀကီးကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ ၿဂဳိတ္တုစေလာင္းဖံုးက လာေနတာ ေတြကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ သဘာ၀ႀကီးက လူသားကို ေဆာ္ေနတာေတြႏွင့္ လူသားခ်င္းေဆာ္ေနၾကတာေတြကို စိတ္ၫွိဳးခ်ံဳး စရာ အမ်ားႀကီးေတြ႕ေနရ၏။ “အေကာင္းကို႐ွာသည္၊ အေကာင္းကမ႐ွိေတာ့၊ ျပည္ႀကီးျပန္သြားေလၿပီ”ဟု ဆိုရမေလာက္ ျဖစ္ေပ၏။ အရင္းစစ္လွ်င္၊ အျမစ္ေျမကဟု ဆိုရမည္ျဖစ္၏။ ထို‘အဆိုး’မ်ား၏ လက္သည္အစစ္ကား ‘လူသား’ပင္ျဖစ္၏။ ျငင္းႏုိင္ဖြယ္မျမင္ပါ။ ကမၻာကို ညစ္ပတ္ေအာင္ လုပ္တာလည္း လူ၊ ကမၻာကို ပူေလာင္ေအာင္ လုပ္တာလဲ လူ၊ ကမၻာကို ဆူပူေအာင္လုပ္တာလဲ လူပဲျဖစ္၏။ ေခြးမ်ား၊ ႏြားမ်ား၊ က်ားမ်ား၊ ေျမြမ်ားက အႏွီကိစၥမ်ားကို လုပ္ႏိုင္လာက္ေအာင္ မစြမ္း ၾကပါ။
                   ထိုထိုေသာ အလြန္တရာ စြမ္းလွခ်ည့္ဆိုသည့္ လူေတြသည္ပင္ ဘာကမွ် အရာမထင္ေသာ အလုပ္မ်ား ကိုလည္း ေငြကုန္လူပမ္း သံျပာ ႀကိဳးပမ္းေနၾကျပန္၏။ ဥပမာ - အခုတေလာနဲနဲပြက္စိထလာသည့္ “ရီယို အေပါင္း လကၡဏာ ႏွစ္ဆယ္”ဆိုသည့္ ေလဖမ္း ၀ါးတန္းခ်ည္ပြဲႀကီး။
                   ထိုကမၻာေျမညီလာခံဆိုတာႀကီးကို ဂ်ပန္မွာလုပ္လိုက္၊ အာဖရိကမွာလုပ္လိုက္ ဘရာဇီးမွာ လုပ္လိုက္ႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္စုတစု ျဖစ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ ေလထုညစ္ညမ္းမႈ ေရထုညစ္ညမ္းမႈ၊ ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာမႈ၊ ဘာညာကြိကြ၊ ၀ိ၀ေတြကို အေတာ္ဆူဆူညံေျပာၾက၏။ ညီလာခံ ခမ္းမထဲက ဆင္းလာေသာ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဟိုတယ္ျပန္ၾကေတာ့ ဘယ္သူမွ ကုန္းေၾကာင္းမေလွ်ာက္။ ဖင္က မီးခိုးထြက္သည့္ လီမဇင္းကားကိုယ္စီႏွင့္ ၾကြခ်ီေတာ္မူၾကကုန္၏။ ေစာေစာက ခမ္းမ အတြင္းမွာ လက္သီးလက္ေမာင္းေတြတန္း၊ စားပြဲခံုေတြထု၊ ဘြတ္ဖိနပ္ေတြေခါက္ႏွင့္ စကားစစ္ထိုးပြဲေတြ ေရထဲေမ်ာသြား ေလ၏။
                   ေျမႀကီးဗိုက္ထဲက ေရနံေတြတူးထုတ္ၿပီး လူတစ္ကိုယ္ကို ‘ဖရဲေရး’ ကားေလးငါးစီး စီး၊ ေျမႀကီးညစ္ညမ္း ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ သင္းတို႕ေတြ၊ ႏ်ဴကလီယားေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပၪၥလက္ျပၿပီး ကမၻာ့ေလထုကို ဗလကၠာယလုပ္ေနတဲ့ သင္းတို႕ေတြ၊ ကမၻာသစ္ေတာေတြကို အမႈံ႕ႀကိတ္ၿပီး စက္ေတြက ကာဘြန္ေငြ႕ေတြ တစ္၀ ထုတ္ေနတဲ့ သင္းတို႕ေတြ အ၀ွာ ပါးစပ္က နတ္စကားထြက္ေနသမွ် ေမာင္ေဒါတို႕ခံ . . . ခံ . . .။ ပက္ပက္စက္စက္ခံ၊ အ၀ခံ၊ စပါယ္႐ွယ္ခံ၊ ခံေပါင္းမ်ားစြာ နဲ႕ခံ၊ ဟုတ္ကဲ့၊ နဲနဲရင့္သြားတယ္ဆိုရင္ မ်က္စိသည္းညည္းခံေပးပါခင္ဗ်။ အမွန္ကေတာ့ ဒါထက္ေတာင္ “တုတ္”လိုက္ခ်င္ ပါေသး၏။
                   အကယ္၍ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမာင္ေဒါအား ေမးညားအံ့။ “ဟဲ့ေကာင္ ငေဒါ အဲဒီကမၻာေျမကိစၥႀကီး ေတြအတြက္ နင္ကေကာ ဘာလုပ္ေနသလဲ”ဟု “သစ္ပင္ေတြ သိပ္မခုတ္ၾကပါနဲ႕ခင္ညာ”“ကာဘြန္မီးခိုးေငြ႕ သိပ္မထုတ္ ၾကပါနဲ႕ ခင္ဗ်ာ” စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ၊ ေမာင္ေဒါေျပာႏုိင္သေလာက္၊ သေလာက္၊ က်ယ္ႏုိင္သေလာက္ က်ယ္က်ယ္ေလး ေျပာပါမည္ခင္ဗ်၊ ဒါေတာင္မွ ကမၻာ့အေ႐ွ႕ဘက္က ကေလးေခါင္းေဆာင္ကေလးက ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အန္ကယ္ဆမ္ ႀကီးတို႕ဘက္ကလည္းေကာင္း၊ ၀က္၀ံႀကီးမ်ားႏုိင္ငံက ခါးပတ္နက္ငနဲႀကီးကေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေမာင္းသူမဲ့ ဒ႐ုန္းေလ ယာဥ္ပ်ံနဲ႕ မရမ္းကုန္း ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားထဲကို နပမ္းဗံုးလာႀကဲမွာလဲ စိုးရိမ္ရပါေသး၏။ အဲဒါေၾကာင့္မို႕လဲ လိုရမယ္ရပါ ပဲ၊ ဘိုေတာ္ၿမဲဆီသြား၊ “ေဆးႏြား” ကေလးေတာင္းၿပီး ေဆာင္ထားရင္ ေကာင္းမလား? အာဖရိက-ဇမ္အီဇီျမစ္ေဘးက ဂ်စ္ပဆီ ဘြားေတာ္ႀကီးဆီသြား၊ “ဗူဒူး” ႐ုပ္ကေလး ေဆာင္ထားရေကာင္းမလား၊ တိဘက္ေတာင္ေပၚက လာမားဘုန္းႀကီး ဆီသြား၊ တုန္တုန္တုန္ေခါက္တဲ့ ဂမၻီရ ခေလာက္ကေလး ေတာင္းထားရေကာင္းမလား၊ ေမာင္ေဒါရဲ႕ စည္ပိုင္းထဲမွာ ဗေလာင္ခတ္လာခဲ့ပါ၏။ တကယ္ေျပာတာပါ။
                   ဒါေတြ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတံုးမွာပဲ။ ႏို႕ဆီခြက္တယ္လီဖံုးက အယ္ဒီတာ ေမာင္ တစ္ေယာက္၏ အသံ က ၿခံထဲက တစ္တီတူးသံလို ၾကည္ႏူးစဖြယ္ထြက္လာ၏။
                   “ဦးအန္ကယ္ေဒါ . . . ႏုိင္ငံတကာကိစၥေတြနဲ႕ ပတ္သက္တာေတြ ေရးစမ္းပါ။ အဲဒါေတြက နဲနဲေဟာ့တယ္ ေလ”တဲ့ . . . ။
                   ဟိုက္ . . . အားယိုး . . .၊ ႏိုင္ငံတကာ ကိစၥဆိုပါလား၊ အေစာကစဥ္းစားခန္းခဲမွာလည္း ႏုိင္ငံတကာ အေၾကာင္းပဲေလ။ ဟုတ္ကၿပီး ေမာင္ရဲ႕စည္ပိုင္းကို ခပ္နာနာကေလး ခေလာက္ၾကည့္လိုက္၏။ အင္း . . . ေကာင္းတာနဲ႕ မေကာင္းတာ ဒုတိယဟာက မ်ားေနပါကလား က႐ို႕။ အဲလ္ဂ်ာဇီးရား၊ စီအဲန္အဲန္၊ အဲန္အိပ္ေက၊ စီစီတီဗီ၊ အာရိရန္၊ တီဗီအီး၊ “အပ္ခ်ေလာင္း” လာစမ္းလဟဲ့။ ေမာင္ေဒါေတာ့ အေတာ္႐ြဲ႕သြားပါ၏။ “အနိဌာ႐ံုသည္သာလွ်င္ သတင္းျဖစ္၏။” ဟုယူဆေနသလား မေျပာတတ္ ေမာင္ေဒါမ်က္ေစ့ေ႐ွ႕က ေပၚလာတာေတြရဲ႕ ရာႏႈန္း႐ွစ္ဆယ္ကေတာ့ အနိဌာ႐ံုေတြခ်ည္း ပဲ။ အာ႐ွ၊ အာဖရိက၊ လက္တင္အေမရိက၊ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား။
                   ဤတြင္ ေဆာ္ဖေလာ္ဖီ (အဲေလေယာင္လို႕) ဖေလာ္ေဆာ္ဖီဆန္ဆန္ေတြးဖို႕ ျဖစ္လာ၏။ အေကာင္း႐ွိ မည္၊ အေကာင္း႐ွိရင္ အဆိုး႐ွိမည္၊ ေကာင္းတာမ်ားရင္ အေကာင္း၊ ဆိုးတာမ်ားလွ်င္ အဆိုးဆိုရမည္။ ေကာင္းသည္ဆို သည္မွာ လံုး၀အဆိုးကင္းသည္ဟု မယူဆႏုိင္၊ ဆိုးသည္ဆိုသည္မွာလည္း လံုး၀ အေကာင္းကင္းသည္ဟု မယူဆႏိုင္၊ အဲသလိုကေလး စည္ပိုင္းထဲ အျမွဳပ္ထလာေတာ့မွ ႐ွန္ပိန္ ျမျမမ်ိဳလိုက္ရသလို ေမာင္ေဒါေနသာထိုင္သာ ႐ွိသြားပါ၏။
                   ေမာင္ေဒါ၏ ဘရာသာႀကီးက ေမာင္ေဒါကို ပို႕ခ်ဖူးသည့္ လက္ခ်ားေတြ ဒုတၱာေတြထဲက တစ္ခုကို ေမာင္ေဒါသတိရလာ၏။ “ ငေဒါရ ေလာကမယ္ (သူက‘မွာ’ဟု မေျပာပါ။ ဘယ္ကေနေကာက္ရထားမွန္း မသိသည့္ ‘မယ္’ ကို သံုးပါ၏) အဲ့ေလာကမယ္ ဖက္ဆီမစ္ဇင္းနဲ႕ ေအာ့ဖတီးမစ္ဇင္းဆိုတာ ႐ွိတယ္ကြ၊ ဖက္ဆီမစ္ဇင္းဆိုတာက အဆိုးျမင္ ၀ါဒသက္သက္ကိုေျပာတာ၊ ေအာ့ဖတီးမစ္ဇင္းဆိုတာကေတာ့ အေကာင္းျမင္၀ါဒ သက္သက္ကိုေျပာတာပဲ။ အဆိုးခ်ည္းပဲ ျမင္ေနတာဟာလဲ အဆင္မေျပဖူးကြ၊ အေကာင္းခ်ည္းပဲ ျမင္ေနတာကလဲ ဘက္မစံုဖူးကြ၊ ဆိုးတာလဲၾကည့္၊ ေကာင္းတာလဲ ျမင္တတ္ရမယ္။ ဆိုးျခင္း၊ ေကာင္းျခင္း ဆိုတာကလဲ ခံစားသူနဲ႕ တိုက္႐ိုက္ပတ္သက္တာဟ။ ဖက္ဆီမစ္စတစ္ ေအာ့ဖတီ မစ္ဇင္းနဲ႕ ေအာ့ဖတီမစ္စတင္ ဖက္ဆီမစ္ဇင္းသေဘာကို နားလည္ေအာင္ ခံစား ေလ့က်င့္ထားရမယ္”
                   အိုး . . . ေ၀ါင္း (ဒါ ေခြးေဟာင္သံ၊ ျခေသၤ့အူသံ မဟုတ္ပါ၊ ႏုိင္ၿခံဂါး အာေမဋိတ္တစ္ခုကို ႏုိင္ငံတကား ဆန္ဆန္ ရင့္က်ဴးလိုက္တာပါ။) သူ႐ွင္းျပသျဖင့္ နားလည္သလိုလို၊ နားမလည္သလိုလို႐ွိပါ၏။ ေမာင္ေဒါစည္ပိုင္းထဲသို႕ လဒေတြေရာ စာကေလးေတြေရာ က်ီးကန္းေတြေရာ၊ မိုးေစြငွက္ ကေလးေတြေရာ ေရာက္႐ွိပ်ံသန္းလာၾကပါ၏။ ဟုတ္ကဲ့ ေကာင္းသတင္းေတြလည္း ႐ွာၾကည္႔ပါအံ့၊ ဣဌာ႐ံု သတင္းမ်ားလာေလာ့၊ စည္ပိုင္းတြင္း ၀င္လွည့္ကုန္ေလာ့၊ ဥံဳမဏိပေဒၵ ဟံု . . . ဥံဳမ္ . . . ႐ွရီနာရာယမ္း . . .။ ထိုသို႕ သတင္းေကာင္းမ်ားကို ေခၚယူလိုက္ေသာအခါ သတင္းေကာင္းတည္ရာကား က်ဳပ္ေမာင္ေဒါ၏ ေဂဟာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေတြ႕ရေလ၏။
                   (၁) ေမာင္ေဒါ၏ ေက်ာင္းေဒါင့္၌ အခ်င္းဆယ္ငါးလက္မ အပြင့္႐ွိေသာ ေတာင္ပို႕မႈိႀကီးျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ ျခင္း (၂) ေမာင္ေဒါ၏ ပိန္မကၽြဲေကာပင္မွ ႐ြတ္႐ြတ္ခၽြံခၽြံ တလံုးတည္းသီးလာေသာ လံုးပတ္လက္မ ၅၀ ႐ွိ (လူတစ္ေယာက္ ႐ြက္ရေသာ) ကၽြဲေကာသီးတစ္လံုး သီးလာျခင္း (၃) ေမာင္ေဒါ၏ ၿခံေထာင့္မွ ၿခံေတာင္ပို႕ေပၚတြင္ လက္မလံုးခန္႕ ျခႀကီး တစ္ေကာင္ႏွင့္ ေျခမလံုးခန္႕ ကင္းၿမီးေကာက္မဲႀကီး တစ္ေကာင္ကို အတူေတြ႕႐ွိရျခင္း (၄) စာသင္ခန္းထဲတြင္ ေကာက္ရ၍ ေမာင္ေဒါသံုးေနေသာ ခဲဖ်က္အျဖဴတံုးႀကီးတစ္တံုး ေပ်ာက္ဆံုးသြားရာမွ မူလထားရာတြင္ ေတြ႕႐ွိရၿပီး ၎ကိုႀကိဳးႏွင့္ ေဖာက္ကာ ထိန္းသိမ္းထားျခင္း။
                   ကဲ . . . အိုပဲန္းစာတည္းခ်ဳပ္ႀကီး . . . က်ဳပ္ရ႐ွိထားတဲ့ ဒီသတင္းေတြနဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို အီးေမး၊ ဂ်ီေမး၊ အက္ဖ္ေမး၊ အိပ္ခ်္ေမးေတြမွေန၍ ပို႕လိုက္ပါမည္၊ အမ်ားျပည္သူစိတ္ခ်မ္းေျမ႕ေစဖို႕၊ ပု၀ါစေထာင္ အယ္ခ်ဳပ္ႀကီးက၊ ပမာျပ သေယာင္ အလယ္အုပ္စီးၿပီး ကေလာင္အၿပီးတို႕ကာနဲ႕ . . . ေမာင္ႀကီးပို႕ေစ စေျမာင္။
                   (ဟာ . . . ဘာေတြမွန္းလဲ သိဖူးေနာ္)
ဗညားဂ်မ္းေဒါ(ကြမ္းၿခံကုန္း)

Friday, December 14, 2012

ဘာလဲရန္ဘာလဲမိတ္

-->
ေမာင္ေဒါရဲ႕ အေတြးစည္ပိုင္း
ဘာလဲ ရန္၊ ဘာလဲ မိတ္
                   ရန္သူရဲ႕ ရန္သူဟာ ငါ့မိတ္ေဆြ၊ ရန္သူရဲ႕ မိတ္ေဆြဟာ ငါ့ရန္သူဆိုတဲ့ အဆိုတရပ္ကို လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေလးဆယ္ေလာက္ကထဲက ေမာင္ေဒါၾကားဖူးခဲ့ပါ၏။ ‘ရန္သူဆိုတာ ဘာကိုေခၚတာလဲ’၊ အေသအခ်ာ မကြဲျပားဘဲလ်က္ ေမာင္ေဒါ အဲဒီအဆိုကို သေဘာက်ဖူး၏။
                   ငယ္ငယ္တုန္းက ေမာင္ေဒါလည္း ဘာမွန္းညာမွန္း သိပ္မသိေသးဘဲ လက္ေ၀ွ႕ထုိးဖူပါ၏။ လက္ေ၀ွ႕ဆရာ က ‘ကိုနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လာတာ ရန္သူပဲ။ စဥ္းစားမေနနဲ႕၊ ဦးေအာင္ထိုး၊ အေျဖာင့္၊ အ၀ိုက္ရတာနဲ႕ထိုး’ ဟုသင္ၾကားပါ ၏။ ထိုသင္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္ ေမာင္ေဒါသည္ ဦးေအာင္ထိုး၏။ ျမန္ႏိုင္သမွ် ျမန္ေအာင္ထိုး၏။ ကိုယ့္ထက္ဦးတဲ့လူနဲ႕ ေတြ႕ရင္။ ကိုယ္ထက္ျမန္သူေတြ႕ရင္ခံ၊ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ဖလက္ျပတာေတြေရာ၊ သူဖလက္ျပတာေတြေရာ ကႀကီးရရစ္ တစ္ေခ်ာင္းငင္ ေသးေသးတင္ ႀကံဳခဲ့ရေလ၏။
                   ‘ႏုိင္ငံေရးမွာ ထာ၀ရ ရန္သူ၊ ထာ၀ရမိတတြ ဆိုတာမ႐ွိဖူး၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ိဳး စီးပြားကိစၥအေပၚမွာသာ ရန္သူ၊ မိတ္တြ ကြဲျပားသြားတာျဖစ္တယ္’ဆိုေသာ အဆိုကို ေတာ္ေတာ္ေႏွာင္းေသာ ကာလက ေမာင္ေဒါ သေဘာမေပါက္၊ အဲဒါႀကီးကို ‘သေဘာေပါက္’ လာတဲ့အခါ ေရာက္လာခဲ့ပါ၏။
                   ၈၈/၈၉ ကာလက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္းဦးႏုက “ဒီၿငိမ္း” ဆိုေသာ ပါတီေထာင္ကာ အစည္းအေ၀းေတြလုပ္ ၏။ ေမာင္ေဒါ ေရာက္ခဲ့ဖူးေသာ ပါတီေပါင္းစံု အစည္းအေ၀း တစ္ခု။ ဆန္ ကိစၥဟု ထင္ပါ၏။ သည္တြင္ ဦးႏုက ‘မိတ္ေဆြ မ်ားခင္ဗ်ား’ဟု အစခ်ီကာ ဆန္ျပႆနာ ျဖစ္လာႏုိင္ေခ်ႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာကို သူအကူအညီ ေတာင္းရန္ စီစဥ္ေနပံုေတြကို ေျပာျပပါ၏။ ထိုပါတီစံု အစည္းအေ၀းတြင္ နဂိုရ္က (ဦးႏု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဘ၀က) ဦးႏုကို အတိုက္အခံျပဳခဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး ပါေနပါ၏။ ေမာင္ေဒါ ကိုယ္တုိင္လည္း၊ ဦးႏု အစိုးရလက္ထက္က ‘ပမညတ’၏ အျမင္ေတြကို လက္ခံၿပီး ဦးႏုကို ဆန္႕က်င္ခဲ့သူထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါ၏။ ထိုအစည္းအေ၀းတြင္ ဦးႏုကို ေမာင္ေဒါ ေထာက္ခံခဲ့ပါ၏။ ဆိုလိုသည္က ‘ႏုိင္ငံေရး အက်ိဳးစီးပြားသည္ အဓိက’ ဆိုသည္ကို ေမာင္ေဒါ ပိုမို သေဘာေပါက္ လာခဲ့သည္ဟုပင္ျဖစ္ပါ၏။
                   ၈၈ ခုႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ဟိုတံုးက ဆို႐ွယ္လစ္ပါတီ၏ ထိပ္ပိုင္းျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ ပုဂိၢဳလ္ႀကီး တခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေမာင္ေဒါ ႀကံဳရဖူးပါ၏။ မိုးနတ္မင္းႀကီး၏ အလိုအရဟုဆိုေသာ္ ဆိုႏုိင္မည္ထင္ပါ၏။
                   သူတို႕သည္ တခ်ိန္က ‘အႏွစ္ ေလးဆယ္အာဏာ တည္ၿမဲရမယ္’ ဟု ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကၿပီး ဆယ္ႏွစ္ မျပည့္တျပည့္၌ ‘ဘ၀႐ွင္မင္းၾတားႀကီး ဦးႏုဘယ္လိုလဲ’ တို႕၊ ‘ငါ့ ညီေက်ာ္ၿငိမ္း မင္းငယ္ပါေသးတယ္’ တို႕၊ ‘ခက္ဖြယ္ရယ္ ႀကံဳပါတယ္။ လက္နက္ကယ္စံုအညီနဲ႕’ တို႕ စသည္ စသည့္ ေဆာ္ပေလာ္တီးသံေတြ လက္သံေျပာင္စြာျဖင့္ ‘ဗမာျပည္ႀကီး ေဂ်ာက္ထဲက်ဖို႕ လက္တလံုးၾကားအလိုမွာ’ တည္ၿမဲ သန္႕႐ွင္း ကြဲ၍ ၿပဲခဲ့ၾကရေသာ ‘သနားစဖြယ္’ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ႀကီးမ်ား လည္း ျဖစ္ၾကေပ၏။
                   ယခုမိုးနတ္မင္းေခၚယူျခင္းခံရ၍ တာ၀တိ ံသာ၌ ႐ွိေနသေလာ သို႕တည္းမဟုတ္ ယမမင္းထံခစားၿပီး ေရာ႐ု၀၌ နဘန္က်င္းခံေနသေလာ ကံေသကံမ မေျပာႏုိင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတေယာက္ဆိုလွ်င္ ‘ဒီခ်ဳပ္’ စည္း႐ံုးေရးကာလ ျဖစ္သည့္ ထို ၈၉ ခုႏွစ္ ထိုင္၀ိုင္းတစ္ခု၌ ‘အဲဒီကြန္ျမဴနစ္ေတြေၾကာင့္ ဗမာျပည္ မတိုးတက္တာ။ က်ဳပ္တို႕ ဆို႐ွယ္လစ္ပါ တီက အဲဒီတုန္းက တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ခဲ့တာေတြ ခ်ည္းပဲ၊ အေမရိကန္က ေပးတဲ့အကူအညီ၊ စီမံကိန္းတိုင္းကို ကပ်က္ ယပ်က္လုပ္္ခဲ့တာ အဲဒီ ကြန္ျမဴနစ္ေတြပဲဟု ၀စနတ္ေတာ္ ေခၽြဖူး၏။
                   ထိုအခ်ိန္တြင္ ဒီခ်ဳပ္၌ အေရာင္းမ်ိဳးစံု ထြက္၀င္သြားလာ ပ်ားပန္းခတ္ေနခ်ိန္ ျဖစ္ပါ၏။ ေမာင္ေဒါ စပယ္ ႐ွယ္ အံ့ၾသသြားခဲ့ပါ၏။ အမ်ိဳးသား ညီညြတ္ေရးကို ေဆာင္ၾကဥ္းရမည့္ တာ၀န္႐ွိသူတစ္ဦး၏ မုတ္ခ ေပါက္ေတာ္ႀကီးမွ ထြက္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ထိုစကားမ်ားကား ညီၫြတ္ေရး အေစာ္ နည္းနည္းမွမနံခဲ့။
                   အခုေတာ့လည္း ေသကုန္ၾကပါၿပီ။ အဲဒီတုန္းက ေမာင္ေဒါက ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီးအား ရီရီ ေမာေမာ ေမးခြန္း တစ္ခုေမးခဲ့ဖူးပါ၏။ ‘ဦးေလး အဲဒီဆို႐ွယ္လစ္ ကြန္ျမဴနစ္ အကြဲေတြဟာ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြကို ဦးေလးေပးခ်င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအေမြလား’ ဟု။ ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီး အနည္းငယ္ေတာ့ ႐ွဴး႐ွား ျဖစ္သြားပါ၏။ ‘ဒီလိုေတာ့လည္း မဟုတ္ဖူးေပါ့ေလဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သင္ခန္းစာ ယူတတ္ေအာင္လို႕ပါ’ဟုေတာ့ ကြန္႕လိုက္ပါေသး၏။
                   ‘ဒီခ်ဳပ္’ထဲမွာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြေရာက္ကုန္ၿပီ ဟု၍လည္း ဆို႐ွယ္လစ္ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းႀကီး တဦးက ‘ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္’ စာတမ္းေတြ ဘာေတြထုတ္ၿပီး ကန္႕ကြက္ဖူးတာကို သိမီလိုက္သူ မ်ားစြာ႐ွိမည္ ေမာင္ေဒါထင္ပါ၏။
                   သို႕ေၾကာင့္ မို႕ ‘ရန္သူ’ဆိုျခင္းကို ေမာင္ေဒါအေလးအနက္ စဥ္းစားမိျခင္းျဖစ္ပါ၏။ အထက္က ေမာင္ေဒါ ေျပာခဲ့သူေတြသည္ ေမာင္ေဒါ၏ ပုဂၢလရန္သူေတြမဟုတ္ၾက၊ ႏိုင္ငံေရးအယူအဆ၊ တူျခင္းမတူျခင္းကို ဘက္တစ္ဘက္ တည္းတြင္ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြး အေျဖ႐ွာႏုိင္သည့္ ‘သူငယ္နာ’ ကင္းစင္မႈမ်ိဳး မည္မွ်လိုအပ္သည္ကိုသာ ေမာင္ေဒါသေဘာ ေပါက္(အဲ) ေပါက္ခဲ့ပါ၏။
                   ဤေနရာတြင္ ေမာင္ေဒါ၏ စည္ပိုင္းအတြင္း ပလံုစီလာေသာ အဆိုတခ်ိဳ႕ကိုလည္း ဘြားကနဲ ေတြ႕႐ွိလိုက္ ျပန္ပါ၏။ ‘ရန္လိုက္၊ ငါေ႐ွာင္။ ရန္ေ႐ွာင္ငါလိုက္။ ရန္ တက္၊ ငါဆုတ္။ ရန္ဆုတ္၊ ငါတက္’ စသည့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ရန္သူဟု သတ္မွတ္သူအေပၚ ထားရမည့္သေဘာထား၊ ေနာက္ေတာ့ ‘ရန္၊ ငါစည္းျခား’၊ ရန္ငါ မ်ဥ္းျပတ္စသည့္ ၁၉၆၆ တ႐ုတ္ျပည္ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးႀကီး၏ ေနာက္ပိုင္း ‘ေတာထ’ေနခဲ့ေသာ အဆိုအမိန္႕မ်ားျဖစ္ပါ၏။
                   ထိုသေဘာထားမ်ား၏ ေအာက္တြင္ ေမာင္ေဒါ ခ်စ္ခင္သူတို႕သည္၎၊ ေမာင္ေဒါနဲ႕ မတူသူမ်ားသည္၎ ထိခိုင္႐ွနာ ေသၾကခဲ့ၾကရပါ၏။ ေသကြဲ႐ွင္ကြဲ၊ ကြဲၾကရသည့္ဘ၀မ်ား၊ မေသမ႐ွင္ဘ၀မ်ား၊ ႐ွင္ေနရက္ႏွင့္ ဘ၀ပ်က္ခဲ့ရသူ မ်ားကို၎ ေမာင္ေဒါႀကံဳခဲ့ရပါ၏။ မိမိကိုယ္တုိင္ပင္လွ်င္ ေလးေယာက္ေပါင္း အေကာင္းတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေတာ့သည့္ အေျခအေန ျဖစ္ခဲ့ပါ၏။
                   စစ္ေၾကာင့္ ေသၾကရသူအျပစ္မဲ့မ်ား၊ မိဘမဲ့မ်ား၊ အငတ္ေဘးႀကံဳရသူမ်ားကိုလည္း ႏွလံုး စိတ္၀မ္း မၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႀကံဳခဲ့ရပါ၏။
                   အဆိုပါ ‘ရန္၊ ငါ’ ဆိုသည္က မည္မွ် ျပည္စံုေသာ အမွန္တရား ပါနည္း၊ ေမာင္ေဒါကေလး စဥ္စားပါ၏။ ဧရာမဦးေႏွာက္ႀကီးမ်ားကို မမီေသာ ေမာင္ေဒါ၏ ဦးေႏွာက္ပိစိေကြးထဲမွာေတာ့ အေျဖတစ္ခု ပီပီသသရလာခဲ့ပါ၏။
                   ‘အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ အလုပ္မွန္သမွ်’ကို ေမာင္ေဒါ ေက်နပ္လာပါ၏။ ‘အျပဳ’ သေဘာေဆာင္ေသာ အေတြးမ်ားကို မိမိ၏ စည္ပိုင္းအတြင္း ဂါလံခ်ီ၍ေလာင္းထည့္ပါ၏။
                   သေဗၺအလံုးစံုကုန္ေသာ ႏုိင္ငံေရး သတၱ၀ါအားလံုးကိုလည္း ‘အျပဳ’ လကၡဏေဆာင္ေသာ အေတြးအႀကံ အလုပ္တို႕ျဖင့္ (ေပၚျပဴလာျဖစ္ဖို႕ လူေ႐ွ႕ထြက္ၾကြားျပ႐ံု မဟုတ္ပဲ) လုပ္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆႏၵျပဳမိပါ၏။
                   ေမာင္ေဒါလို ခပ္ထံုထံုတေယာက္ပင္လွ်င္ ဤသို႕ ေတြးႀကံဆႏၵျပဳမိသည္ဆိုညားအံ့၊ အဘယ္မည္သည့္ သင္ကေကာ စဥ္းစားၿပီးၿပီေလာဟူ၍ပင္ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္မိပါ၏ဟူလို။
ဗညားဂ်မ္းေဒါ(ကြမ္းၿခံကုန္း)

Monday, December 10, 2012

ဖိုးညြန္႔ၾကက္ .

ေမာင္ေဒါရဲ႕ အေတြးစည္ပိုင္း
ဖိုးၫြန္႕ၾကက္
                   စတုဘုမၼိက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသား အေကာင္းစား ျမင့္ဦးသစ္က ေမာင္ေဒါကို “ဟဲ့ေကာင္    ငေဒါ . .  .  . မင္းဒါေတြ ေရးစမ္းကြာ” ဟု အားမနာ လွ်ာမက်ိဳး ခိုင္းေလ့႐ွိ၏။ သူေရးခိုင္းသည့္ အေၾကာင္းေတြက ဟဲဗီးေတြ ျဖစ္၏။ တစ္ခါတရံေတာ့လည္း အဲဒီဟဲဗီးေတြကို စည္ပိုင္းထဲ ထည့္ခေလာက္ၿပီး ေမာင္ေဒါေရးဖို႕ ျဖစ္သြားပါ ၏။ သို႕ေသာ္ ကမၻာ့ ဒီမိုကေရစီ ခ်န္ပီယံႀကီးမ်ား၊ ဒီမိုကေရစီ ပဏၰိတ္ႀကီးမ်ားက ေမာင္ေဒါေ႐ွ႕က မ်ားစြာမ်ားစြာ ေရးၾက၊ ေျပာၾက၊ ေဟာၾက တြန္ၾက (ၾကားၾကမွာပ ခင္ဗ်ာ)။ ဆိုေတာ့ . . . လက္မၿငိမ္၊ ပါးစပ္မၿငိမ္ႏွင့္ ေမာင္ေဒါက ၀င္ခ်ေလာင္ သလို ျဖစ္မွာစိုးပါ၏။
                   တခ်ိဳ႕ လက္သံေျပာင္လိုက္တာေတြကလည္း တစ္ခါတစ္ခါ ဖူးကူး႐ွိမ ငလ်င္ထက္ေတာင္ ျပင္းေသး သကိုးဗ်။ “ေျပာင္” ျခင္းႏွင့္ တြဲလွ်က္ “တလင္းခါ” ျခင္းဆိုတာလည္း ဗမာစကားက ႐ွိသားမႈတ္လား။ လက္သံေျပာင္ၿပီး လက္သံ တလင္းခါသြားတာေတြ ေမာင္ေဒါ တစ္သက္ ျမင္ခဲ့ရတာ ႐ိုးဟိုးဟိုးေနၿပီ ျဖစ္ပါ၏။
                   လက္သံေျပာင္ဖို႕ ေနေနသာသာ၊ မေျပာင့္တေျပာင္ကေလး ဆိုလွ်င္ေသာ္မွ “မေမြးခင္က သင္းပစ္ လိုက္မယ္ ဆိုေသာ” ဟုဆိုေသာ ကာလေတြတုန္းကျဖင့္ ဆီလိမ္းသလို ေျပာင္ေနၾကသူေတြ ကိုရီးယား႐ိုးမန္႕ကား ႐ိုက္ေနၾကသည္မွာလည္း ႐ိုး . . . ဟိုး . . . ဟိုး ေနၿပီးျဖစ္ပါ၏။
                   ကဲေလ . . . ႐ွည္ေနပါဦးမယ္။ ေမာင္ေဒါက ဒက္ဂလိတ္လို ဆက္တိုင္ယ - ဗမာလို “အ႐ႊန္းေဖာက္စာ” ေရးတဲ့လူဆိုေတာ့ အဲဒါေတြကို ဟ႒ပဟ႒ ဟာသ၊ ေလာမဟံသန ဟာသေတြ အျဖစ္ပဲ ႐ႈျမင္ပါ၏။ ကဲ သက္သာ . . . ေအးေစေပါ့ေနာ . . . ။
                   (မွတ္ခ်က္ . . . ေမာင္ေဒါက ပါဠိလုိေတြ တစ္လံုးစ ႏွစ္လံုးစ ဟိုကတို၊ ဒီကတိုၿပီး ေရးထားလို႕လည္း စာေတာ္ျပန္ ျပင္ညာယွိမွတ္ၿပီး ဧရာမ စာအုပ္ထူႀကီးေတြကို ယူလာ . . . ေမာင္ေဒါကို စမ္းၾကည့္ရန္ အားမထုတ္ေစလို ပါ။ ဒိုးဆလံ - တင္းဆလံ)
                   အမွန္ကေတာ့ အလံုးစံုကုန္ေသာ လူႀကီးလူေကာင္းေတြ၊ လူႀကီးလူမေကာင္းေတြ၊ လူမႀကီး လူေကာင္း ေတြ၊ လူမႀကီး လူမေကာင္းေတြအတြက္ ေမတၱာစာ ဒဏၰာရီ တစ္ပုဒ္ကုိ ေ၀မွ်လိုရင္း ျဖစ္ပါ၏။
                   ဤခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွ ျပန္၍ ေရသည္႐ွိေသာ္ (ခမ္းနား မလားလို႕ စၾကည့္တာေလ . . . ဟုတ္ေသးပါဘူး. . . ) ဟို မင္းတိုင္ပင္အမတ္မ်ား လက္ထက္ေတာ္ ကာရီမွသည္ ယခုလက္ထက္ေတာ္႐ွိ အမတ္ေတာ္ မင္းမ်ားအထိ  မဲမရခင္သာလာၾကၿပီး မဲရၿပီးေသာအခါ ေကာင္းစြာလူရာသြင္း ႐ွင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးျခင္းကို မခံရ႐ွာ သည့္ မဲဆႏၵ႐ွင္တို႕၏ေနရာ၊ ေမာင္ေဒါ၏ ဇာတိေျမႏွင့္ မေ၀းေသာ . . . ယခုအခါ အေတာ္ကေလး နာမည္ေက်ာ္ေန သည္ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွ ႐ြာကေလး တစ္႐ြာ ႐ွိပါ၏။
                   အဲဒီ႐ြာကေလး၌ ကိုဖိုးၫြန္႕ဟု နာမသညာ ေခၚစရာ ႐ွိေပေသာ ပုဂၢိဳလ္ မႀကီးမေသး တစ္ဦးလည္း ႐ွိသတတ္။ ထို ကိုဖိုးၫြန္႕၏ ၀ိေသသ လကၡဏာကား ၾကက္တိုက္၀ါသနာ အထူးပါျခင္း ျဖစ္ေပ၏။ ကိုဖိုးၫြန္႕ႏွင့္ အထိအေတြ႕ အတြဲေတြ ထဲတြင္ ေမာင္ေဒါအသိ အႏုပညာသမား ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ပါပါေသးဗ်ား။ တကယ္ေတာ့ ကုိဖိုးၫြန္႕သည္ ၾကက္တုိက္ ၀ါသနာ ထူလွသူ ျဖစ္ေသာ္ျငား ၀ိုင္းႀကီး ၀ိုင္းက်ယ္ေတြမွာေတာ့ မတိုက္ဖူး႐ွာေသး။ ၀ိုင္းႀကီးမ်ား သတင္းကို နားစြင့္ရင္း ဘ၀င္က်ရင္းႏွင့္ သြားေရက်ေနသူသာ ျဖစ္ပါ၏။ သူကိုယ္၌က ခ်မ္းေတာင့္ခ်မ္းသာ မဟုတ္၊ ႐ြာကေလးထဲမွ အဆင္းရဲ အၾကပ္တည္းဆံုး လူစာရင္းတို႕တြင္ ၀မ္းတူတင္းထဲ ၀င္သူ။ ဒါေပမယ့္ သင္းက “၀ါသနာကို မတာနဲ႕ေတာ့ခင္ေရ႕ . . .” အမ်ိဳးအစား။
                   ဖိုးၫြန္႕ ၾကက္ေတြ ေမြး၏။ ဘာဗီဇမွန္း မေသခ်ာေပသည့္ “အတက္ထြက္” လွမည္ထင္လွ်င္ ဖိုးၫြန္႕ ေမြး၏။ ပိေစာက္ . . ပိေစာက္တည္းက  ေမြး၍ ခြပ္လက္ခ်ခ်ိန္ ေရာက္သည္ႏွင့္ သူ႕ၾကက္ေတြ ဟင္းအိုးထဲမွာ ေရာ့အင္႐ိုး က သြားသည္ခ်ည္းျဖစ္၏။
                   ဖိုးၫြန္႕သည္ သြားေလရာကို ၾကက္တပိုက္ပိုက္ႏွင့္ “ကိုႀကီးေက်ာ္ ငယ္ကေမြးပါတဲ့ . . ၾကက္ေဖာင္း ကေလး” ဆိုေသာ နတ္ခ်င္းထဲက ပုခန္းဦးမင္းေက်ာ္ ဂိုက္ကိုလည္း လံုခ်ည္ စလြယ္သိုင္းရင္း ဖမ္းပါေသး၏။
                   အခါတစ္ပါးမေတာ့ . . . . မဂိုမဂဲဆိုလား မၿပိဳမၿပဲဆိုလား စစ္တေကာင္းဆိုလား ခ်က္ေဖာင္ဆိုလား . . . ေမာင္ေဒါလည္း ေကာင္းေကာင္းမသိေသာ လည္ပင္းမွာ အေမႊးမ႐ွိသည့္ လဒပံု ၾကက္ကေလး တစ္ေကာင္ကို ဖိုးၫြန္႕ ခ်ိဳခ်ိဳေခ်ာင္ေခ်ာင္ အလကားေလာက္ နီးနီးႏွင့္ ရပါ၏။ တကယ္ေတာ့ ဖိုးၫြန္႕ကုိ ၾကက္ခေရဇီမွန္းသိတာနဲ႕ “ထည့္” သြားျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏။ တိုက္ၾကက္ေကာင္း မ်ိဳး႐ိုး မ်ားစြာကို မစားရ ၀ခမန္း ေလပန္းျပသြားသည့္ အေရာင္းသမားက ဖိုးၫြန္႕အား သနားေလဟန္ျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ စီအိုင္ေအလုပ္ေပါက္ ခ်ိဳးသြားျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏။
                   ဖိုးၫြန္႕ေပ်ာ္ၿပီ . . . ။ ရပင့္ေရာ . . ရရစ္ေရာ ေပ်ာ္ပါၿပီ။ ဟံသာ၀တီနယ္ တစ္လႊားမွာေတာ့ “ မဂိုမဂဲ ရယ္မို႕၊ အကိုေတြ စြဲပါတဲ့၊ အတက္ရဲဆံုး ၾကက္ဇာနည္ကို ၿပိဳင္ေစေတာ့မဟဲ့ . . . ”။ ဘာ ညာ ေပါ့ဗ်ာ . . ။ စာခ်ိဳးေတြ၊ ဘာေတြနဲ႕ ဖိုးၫြန္႕အျပတ္လန္းေန၏။ ၾကက္ေမာင္လဒ၊ ခြပ္လက္က်ကိုလည္း “သ”လိုက္ရသည္ မ၀ႏိုင္၊ တဖန္းဖန္း ေတာင္ပံသံေပး အတက္ေသြးပံုကိုၾကည့္၊ ပီတိေတြက တစ္ေ၀ေ၀. . . ။
                   ႐ြာထဲက ဖိုးၫြန္႕ အ၀န္းအ၀ုိင္း လူႏံုနဲ႕မ်ားကလည္း “ကဖုိးၫြန္႕နဲ႕ ကဖိုးၫြန္႕ကေတာ့ျဖင့္ စင္ေပၚက ဖင္ေခ်ာ္လို႕ေတာင္ ဆင္းဖို႕ မလိုသေယာင္ ပင့္ၾက၊ ခၽြန္ၾက၊ ေဘးတီးၾက၊ “ငါ့သားႀကီးကြ . . . ”ေအာ္ရလြန္းတဲ့ ေမာင္ဖိုးၫြန္႕ခမ်ာလည္း အသံေတြ၀င္လို႕ သံပုရာခ်ည္ကေလးကို လွ်ာပြတ္ေဆးေရာၿပီး ယက္ကာ ယက္ကာႏွင့္ေပါ့ ခင္ဗ်ာ . . ။
                   (ဤစာကို ေရးေနစဥ္မွာပဲ ေက်ာကနာ၊ လက္ကနာ၊ ရင္ဘတ္က အနည္းငယ္ေလာက္ ေအာင့္၊ လွပ္လွပ္ . . . လွပ္လွပ္၊ ဒပ္ဒပ္ . . . ဒပ္ဒပ္ေတြ ျဖစ္၊  လႈိင္းစီးသလို အရသာ မေကာင္း တေကာင္းေလးလည္း ခံစားရတာနဲ႕ ခဲတံနဲ႕လက္ မေတြ႕ျဖစ္တာ ထင္ပါ၏။  အဲဒီ တစ္ပတ္အတြင္း ဖိုးၫြန္႕ၾကက္ကလည္း အတက္ တျပျပ၊ ဖိုးၫြန္႕ကလည္း မ်က္ေထာင့္နီ ျဖစ္ေန၏။ ေမာင္ေဒါ . . သင္းတို႕ကို စားပြဲေပၚ ခဏတင္ထားၿပီးမွ၊ အခုဆက္လိုက္ပါ၏။ ဤကား စကားခ်ပ္)
                   အဲ . . . ဘာတဲ့၊ ဖုိးၫြန္႕နဲ႕ ဖိုးၫြန္႕ၾကက္ ၾသဇာေတြ တက္ေနခ်ိန္မွာပဲ က်ိဳက္ဖူးက်ိဳက္ပါ ဘုရားေခ်ာင္ မွာ ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းသတင္း ျဖစ္လာ၏။ ရန္ကုန္က အဓိပတိ ၾကက္ငတိႀကီးပါ ပါမည္။ ေလာင္းေၾကးက အဲဒီေခတ္ေငြပင္ သိန္းခ်ီ၏။
                   ဖိုးၫြန္႕ အဲဒီ၀ိုင္းမွာ ပါၿပီ။ အိမ္ကို (တကယ္ေတာ့ တဲပါ) သူႀကီး ကိုဗိုလ္က်န္ထံမွာ ေပါင္သည္။ ဗိုလ္က်န္ကလည္း ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ေမွ်ာ့ပဲ ႐ွိတဲ့လူဆိုေတာ့ ပြဲၿပီးရင္ သိန္းခ်ီရမယ္ဆိုၿပီး အေပါင္ခံ၊ အပန္ေခါင္ လုပ္ေလ၏။
                   ကဲ . . . ၀ုိင္းစၿပီ။ တစ္ဖက္ၾကက္ကလည္း တကယ္ေတာ့ တစ္ဖက္ကန္း . . . ေပါင္ခ်ိန္ ဂဏန္းေလွ်ာက္ သလို ေလွ်ာက္တဲ့ၾကက္မ်ိဳး။ မည္းမည္းျမင္ရင္ ထိုးခြပ္မယ္ဆိုသည့္ၾကက္။ နာမည္တစ္လံုးနဲ႕ ၾကက္ . . ။ တိုတိုေျပာရရင္ ျဖင့္ ၀ိုင္းထဲ ၾကက္ႏွစ္ေကာင္ ဆိုင္လိုက္ခ်ိန္မွာ ဖုိးၫြန္႕ၾကက္ တစ္ခ်က္စူးသြား၏။ ဖိုးၫြန္႕ၾကက္က ျပန္ျပစ္ဖုိ႕ တာစူဆဲတြင္ တစ္ဖက္ၾကက္က အကန္းဖက္မို႕ မျမင္။ သည္မွာတင္ “ ေအာက္အီးအီးအြတ္ . . . ”တြန္ပါ၏။ တြန္သံ အၾကားတြင္ ဖိုးၫြန္႕ၾကက္ တုတ္ေကြးမိသြားေလသေလာ . . ။ အစာ မွားခဲ့ေလသေလာ . . ထင္ရေလာက္ေအာင္ ခ်ီးပန္းပါေလ၏။ (ကန္ေတာ့ေနာ္)။ ခ်ီးေတြ ပန္းၿပီးသည္ႏွင့္ ဖင္ထိုင္က်သြားပါေတာ့၏။ ေအာ္ . . . ဖိုးၫြန္႕ၾကက္      ရယ္ . . .။ (ဒီမွာ . . ေၾကာ္ျငာ ၀င္လိုက္ပါေတာ့ေနာ္ . . . ) ဇာတ္လမ္းက ၿပီးပါၿပီ . . . ။
                   ဟုတ္ကဲ့ . . ၊ ဖိုးၫြန္႕ၾကက္အေၾကာင္း သံေခ၀ကို စာဖတ္သူသိပါၿပီ။ မိတ္ေဆြေရာ . . . ဖိုးၫြန္႕ၾကက္မ်ိဳးေတြ ေတြ႕ဖူးပါသလား . . .။ ေမာင္ေဒါကေတာ့ ခ်စ္ဖူးေရးတဲ့ ကဗ်ာေလး လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ပါ၏။ “တုိက္ၾကက္”တဲ့။ ၈၀ ခုႏွစ္ေလာက္က ေရးတယ္ေျပာတာပါပဲ။
                   တခ်က္ေကာင္း၊
                   ၾကက္ေဖာင္းက တခုန္ခုန္
                   ၾကက္ပံုက ထယ္သဗ်ား . . . ။ 
                   ပြဲတုိင္းေက်ာ္ ေညာင္ကန္ႀကီးေပ
                   ပြဲစီးေသာ္ ေတာ္ရာေခြလို႕ . . ၊
                   ေၾကာက္ေခ်းေတြ ျမင္ရာျဗြတ္ပါတဲ့
                   (ကုိဖိုးၫြန္႕ေရ႕) ကၽြတ္တဲ့ငၾကြား။

ဗညားဂ်မ္းေဒါ(ကြမ္းၿခံကုန္း)